Rüzgâr
Ah, insan, canım insan Yolda karşılaşmış da durmamış gibi Tanıyor da selam vermemiş gibi Senin hayatından, benim hayatımdan Kurak dünyam ve susuz hayallerim Geçip gidiyor sadece, omzumun üstünden, Yüreğime değmeden, belki de tam içinden Birbirimizin renginden, bilmediğimiz renklerden Okumadığım gözlerin sayfaları, Ve üstünde uçuşan tozlarla yaşlar Rüzgâr gibi, saçlarımın arasından, okşayarak Bir fısıltı gibi, henüz yaşamadığım hüzünlerin izi Habersiz tanışıklıklar, tanışamamışlıklar Unutulmuş yolculuklar arkasında bir yarım kalmışlık Ah, insan, konuşamayan, sevemeyen, kendi ruhunda kilitli Rüzgâra dokunamadan, kabullenemeyecek hayatın gizini Yansıyor, yanılsıyor, belki de yüreğine ağır ge...