Ben ve Benim Dışımdakiler
Ben ve Benim Dışımdakiler Aldığım nefesle var olan ve görünmez bir çizgiyle ayrılan iki hakikat var: Ben ve benim dışımdakiler. Birbirlerine çok benziyorlar. Ancak bu “neredeyse aynı”lık, benzerliği olmayan herhangi iki kavramdan çok daha uzak yapıyor onları. Oysa ben uzak olmak istemiyorum dışımdakilere, kendimden çok daha fazlası olmak istiyorum. Ben olmak istiyorum ve aynı zamanda benim dışımdaki her şey olmak istiyorum. Babam olmak, annem olmak istiyorum. Parkta oynayan çocuk, yolda gördüğüm kadın, dünyanın öbür ucundaki kardeşim, birlikte ağladığım dostum, sevdiğim adam olmak istiyorum. Dillerini anlamadığım ama ruhlarını hissettiğim insanlar olmak istiyorum. Anlamak ve anlaşılmak arasında fark olmasın istiyorum. İnsanlık da yetmiyor bana, sadece insan olmak için yaratılmamışım ben. Okyanus olmalıymışım, gökyüzü olmalıymışım, güneş ve yıldızlar olmalıymışım. Olmak için yaratıldığım her şey, benim dışımdaki ...